Günaydınlar cam güzelleri

Hayata bakış, insanın iç dünyasının bir yansımasıdır. Herkes aynı sokaktan geçer, aynı gökyüzünün altında yürür; ama gördükleri birbirinden bambaşkadır. Çünkü baktığımız pencere, yaşadıklarımızla, inançlarımızla, kırgınlıklarımızla ve umutlarımızla şekillenir. Kimi aynı manzarada karanlığı görür, kimi ise en küçük ışığı bile fark eder. Aslında değişen hayat değil, bakmayı seçtiğimiz yerdir.

Eğer baktığın manzara seni tebessüm ettirmiyorsa, durup düşünmek gerekir. Belki de pencere eskimiştir, camı tozlanmıştır ya da çok uzun süredir aynı açıdan bakıyorsundur. Hayat bazen olduğu gibi güzeldir ama biz onu yorgun gözlerle izleriz. Bazen de gerçekten zordur; işte o anlarda başka bir pencereden bakmayı öğrenmek, insanın kendine verebileceği en büyük hediyedir.

Başka bir pencereden bakmak; inkâr etmek değil, kabullenerek yeniden anlamlandırmaktır. Yaşananları yok saymadan, acıları bastırmadan ama onlara teslim de olmadan bakabilmektir. Bu bakış, insanı hafifletir. Çünkü mutluluk çoğu zaman büyük mucizelerde değil, küçük fark edişlerde gizlidir. Sabah güneşinin perde aralığından süzülüşünde, içilen bir kahvenin kokusunda, edilen samimi bir duada saklıdır.

Doğru pencere, seni başkalarıyla kıyaslamayan; kendinle barıştıran penceredir. O pencereden baktığında eksiklerini değil, yolunu görürsün. Kaybettiklerini değil, kazandıklarını fark edersin. Her şeyin olması gerektiği zamanda olduğunu kabul etmeyi öğrenirsin. İşte o zaman mutluluk, bir hedef olmaktan çıkar; yürüdüğün yolun kendisi olur.

Hayat cam gibidir; bakışına göre ya keskin ve soğuk, ya da ışığı yansıtan zarif bir güzelliktir. Camı güzelleştiren, ardındaki niyettir. Kalbinle baktığında, dünya sana daha yumuşak, daha anlamlı görünür.

Gününüz, baktığınız pencereden huzur sızdıran anlarla dolsun.

Günaydınlar cam güzelleri