“Aşkın Menbağı - Güller Ağlar Olmuş” ilahisi, yalnızca bir ezgi değil; Peygamber sevgisinin kalpten taşan en zarif ifadelerinden biridir. Bu ilahide geçen her mısra, Hz. Muhammed’e duyulan özlemi, muhabbeti ve teslimiyeti derin bir manevi atmosfer içinde hissettirir. Özellikle “Güller ağlar olmuş ah onun hasretinden” sözü, Efendimizin yokluğunda yalnız insanların değil, bütün kâinatın mahzun kaldığını anlatır. Gül, İslam edebiyatında Peygamber Efendimizin sembolü olarak görülür. Bu yüzden güllerin ağlaması, aslında ümmetin içindeki hasretin ve manevi boşluğun sembolik bir yansımasıdır.

İlahinin devamındaki “Diller tutulurmuş onun güzelliğinden” ifadesi ise Peygamberimizin ahlakının, merhametinin ve nurunun tarif edilemeyecek kadar üstün olduğunu anlatır. Çünkü Hz. Muhammed’i gerçekten tanımaya çalışan bir gönül, onu anlatmakta eksik kaldığını hisseder. İnsan dili onun güzelliğini tarif etmeye yetmez; kalp ise onu sevdikçe daha çok özler. Bu yüzden ilahideki duygu sadece bir hayranlık değil, derin bir aşk hâlidir.

Aşkın Menbağı - Güller Ağlar Olmuş ilahi sözleri

Güller ağlar olmuş ah onun hasretinden
Dizler tutmaz olmuş kesilmiş takatinden
Diller tutulurmuş onun güzelliğinden
Gönüller vurulmuş Muhammed Mustafaya

Dağlar taşlar bana yol verin geçeyim
Efendimi ravzasında göreyim
Ona âşık olmuş gül, ben de pervaneyim
Gönüller vurulmuş ah ben bir divaneyim
Ona âşık olmuş bülbül, ben pervaneyim
Gönüller vurulmuş Muhammed Mustafaya

Gören gözler onu bana da bir anlatın
Dualarınıza beni de katın
Muhammed Mustafa'nın ben de âşığıyım
Güller âşık olmuş ona o Ahmed-i Mahmûd’a
Gönüller vurulmuş Muhammed Mustafaya

Ümmet yanar olmuş, yandıkça küllerinden
Rahmet vuku bulmuş Resûlün güllerinden
Nasibim olur mu ki onun şefaatinden
Gönüller vurulmuş ah ben bir divaneyim
Gönüller vurulmuş Muhammed Mustafaya