Bu sözler, sıradan bir aşkı değil; insanın kendini kaybedecek kadar derin bir tutkuyu anlatıyor.

“Beni al, kendin gibi yak” derken aslında bir teslimiyet var; sevdiğinde erime, onunla aynı duyguda yanma arzusu…

“Sana yangınım arşa kadar” ifadesi, aşkın sınır tanımadığını, neredeyse ilahi bir boyuta ulaştığını gösteriyor. Bu, kalpte başlayan ama ruhun tamamını saran bir yangın.

Ankara Echoes – Beni Al şarkı sözleri

Beni al, kendin gibi yak

Sana yangınım arşa kadar

Alevin sarsın günümü

Gündüzü al, gecelere kat

Beni al, kendin gibi yak

Sana yangınım arşa kadar

Alevin sarsın günümü

Gündüzü al, gecelere kat

Üstelik geceler gece değil naletli bu şehrinde

Kaybetmiştim kendimi ta ki seni görene kadar

Ta ki seni görene kadar

Ta ki seni görene kadar olanlar oldu

Esirin oldum, ilacım buymuş benim

Ta ki seni görene kadar ruhumdan vuruldum

Sana da aşk olsun olmayacaksan benim

Beni al, kendin gibi yak

Sana yangınım arşa kadar

Alevin sarsın günümü

Gündüzü al, gecelere kat

Beni al, kendin gibi yak

Sana yangınım arşa kadar

Alevin sarsın günümü

Gündüzü al, gecelere kat

“Alevin sarsın günümü” derken, bu duygunun huzurdan çok sarsıcılığı tercih ediliyor. Çünkü bazı aşklar vardır; sakinlik vermez, insanı değiştirir.

“Gündüzü al, gecelere kat” ise sevdiğinle birlikte hayatın her halini yaşama isteği… Aydınlığı da karanlığı da paylaşma arzusu.

Ve bütün bunların özünde gizli olan gerçek şu:

Ta ki seni görene kadar hiçbir şey bu kadar anlamlı değildi.

Sen geldin, her şey değişti… Gündüz başka, gece başka oldu; ben bile ben olmaktan çıktım.