Söz & Müzik : Eypio
Aranje : Tuğberk Işık & Burak Alkın
Yapım : Mahzen Media & Niffos Music @niffosmusictr
Yapımcı : Tolga Aykut
Mix - Mastering : Burak Alkın
Back Vocals : Duygu Kudu & Tuğberk Işık
Akustik Gitar : Yusuf Süner
Keyboard : Tuğberk Işık
Strings : Rhapsody Strings
Yapım Koordinatörü: Burak Berkin Çakır

Eypio‘’Ömrüm’’ şarkı sözleri

Öyle bir ağırlık var benim hep üstümde
Onlara ben küstüm de
Hatam var her özrümde
Günahım var da ben ondan korkmam

Tutmadım mı söyle ben seni el üstünde
Onlara bu suçlu de
Yalanmış her sözünde
Haberim var da her bir durumdan

Ya vur beni ya da
Bu yükü al üstümden
Ateşim külüm de sen
Dikensin gülüm desem
Gitmez ki burda her şey yolunda

Çözülür işler de basit bi kulum desen
Çektiğim her zulümde sen
Bi kere gülümsesen
O zaman demek ki işler yolunda

Çizerim üstünü sonra da hatırlamam
Demek ki geçmiş zaman
Haber yok yeraltından

Bu kurda ormanda inan ki her yer kapan
Çok gördüm yoldan sapan
Çıkış yok yeraltından

Ömrüm, ömrüm, ömrüm
Yalan dünyada neler gördüm
Ömrüm, ömrüm, ömrüm
Bu aşkta ben Veysel gibi kördüm

İkinci bölümde ise aşk devreye giriyor ama bu aşk da kusursuz değil:

“Tutmadım mı söyle ben seni el üstünde…”
Burada bir savunma, bir sitem var. Kişi sevdiğini el üstünde tuttuğunu düşünüyor ama karşılığında hayal kırıklığı yaşamış. “Yalanmış her sözünde” diyerek güvenin kırıldığını açıkça dile getiriyor.

“Ya vur beni ya da bu yükü al üstümden”
Bu dize şarkının en güçlü kırılma noktalarından biri. Bu, bir isyan değil sadece; aynı zamanda bir tükenmişlik çığlığı. Artık ya tamamen bitmek ya da bu yükten kurtulmak istiyor. Arada kalmaya gücü kalmamış.

“Ateşim külüm de sen / Dikensin gülüm desem”
Bu sözler, aşkın çelişkisini çok güzel anlatıyor. Sevilen kişi hem yakıyor hem de vazgeçilemiyor. Gül gibi güzel ama diken gibi acıtıcı… Yani bu aşk, hem şifa hem yara.

“Bi kere gülümsesen o zaman demek ki işler yolunda”
Bu ise aslında ne kadar az şeye ihtiyaç duyduğunu gösteriyor. Tüm bu karmaşanın içinde, tek bir gülümseme bile her şeyi düzeltecek kadar değerli.

Şarkının ilerleyen kısmında ton daha da kararıyor:
“Bu kurda ormanda inan ki her yer kapan”
Hayat bir orman gibi; tehlikeli, acımasız ve yalnız. “Çok gördüm yoldan sapan” diyerek çevresindeki düşüşlere de tanıklık ettiğini anlatıyor.
“Çıkış yok yeraltından” ise umutsuzluğun zirvesi: Kişi kendini sıkışmış, karanlık bir döngüde hissediyor.

Ve nakarat:
“Ömrüm… Yalan dünyada neler gördüm”
Bu, hayatın geçiciliğine ve yaşananların ağırlığına bir özet gibi.
“Bu aşkta ben Veysel gibi kördüm” derken ise Aşık Veysel’e gönderme yapılıyor. Burada körlük fiziksel değil; aşkın içinde gerçeği görememek, sevdiği için kendini kaybetmek anlamında kullanılıyor.