Çok Şey İstemiyoruz

Öyle büyük beklentilerimiz yok hayattan. Birkaç gerçek insan, biraz huzur, biraz güven... Gerisi zaten gelip geçici.

Herkesin peşinden koştuğu şeylerin bizim için bir anlamı yok. Çünkü zaman bize şunu öğretti: Çok şeye sahip olmak, her zaman çok mutlu olmak demek değildir.

Bazen bir insanın samimi bir “Nasılsın?” demesi, yüz kişinin yanında olmasından daha değerlidir.

Varsa da Hayır, Yoksa da...

Varsa da hayır, yoksa olmasa da olur. Biz artık kimsenin kapısında bekleyecek kadar kendimizi değersiz görmüyoruz.

Gelmek isteyen gelir. Kalmak isteyen kalır. Gitmek isteyen de yolunu bilir.

Kimseye “Beni bırakma.” diyecek kadar muhtaç değiliz. Çünkü bir insan gitmek istiyorsa, onu tutmanın sevgi değil, kendine haksızlık olduğunu öğrendik.

Bazen insanın en büyük gücü, “Olmasa da olur.” diyebilmektir.

Gurur Değil, Kendine Saygı

Bizi yanlış anlayan çok oldu. Sustuk diye gururlu, geri dönmedik diye kibirli, vazgeçtik diye umursamaz sandılar.

Oysa mesele gurur değildi. Sadece kendimize olan saygımızı kaybetmemekti.

Çünkü insan bazen karşısındakini değil, kendisini kaybetmemek için gitmek zorunda kalır.

Her kapıyı çalmayız. Her gönülde yer aramayız. Bizi istemeyen bir yerde de varlığımızı ispatlamaya çalışmayız.

Az Olsun, Gerçek Olsun

Bizim kalabalıklara ihtiyacımız yok. Yanımızda üç kişi olsun ama üçü de gerçek olsun.

Güldüğümüzde bizimle gülen, düştüğümüzde elimizden tutan, arkamızdan konuşmak yerine yüzümüze konuşan birkaç insan yeter.

Çünkü hayat bize kalabalıkların içinde de insanın ne kadar yalnız kalabileceğini gösterdi.

Bu yüzden artık sayıya değil, değere bakıyoruz. Çok değil, öz olsun. Kalabalık değil, sağlam olsun.

Kimseye Eyvallahımız Yok

Biz kimseye eyvallah edecek kadar çaresiz değiliz. Birileri gider diye hayatımızı durduracak da değiliz.

Giden gider. Kalan kalır. Hayat yine devam eder.

Çünkü zamanla öğrendik ki, bazı insanların yokluğu kayıp değil, aksine huzurdur.

Bazen hayatından çıkan bir insanın ardından üzülmek yerine, “İyi ki gitmiş.” demeyi öğrenirsin.

İşte büyümek biraz da budur.

Olmasa da Olur

Artık bizi istemeyenin peşinden koşmuyoruz. Aramayanı aramıyoruz. Sormayanı sormuyoruz. Değer vermeyene kendimizi anlatmıyoruz.

Çünkü bazı şeylerin yokluğu, varlığından daha huzurludur.

Bir insanın yanında olmak için kendinden vazgeçmek zorunda kalıyorsan, o insanın yanında olmanın hiçbir anlamı yoktur.

Varsa güzel. Yoksa can sağlığı.

Biz yine kendi yolumuza bakarız.

Son Söz

Hayattan çok şey istemedik. Biraz huzur, biraz sadakat, birkaç gerçek dost ve samimi bir sevgi...

Olmadı mı? Canımız sağ olsun.

Çünkü artık biliyoruz: Her sahip olduğumuz şey bizim için hayır değildir, her kaybettiğimiz şey de kayıp değildir.

“Çok da gözümüz yok, az da olur... Varsa da hayır, yoksa olmasa da olur. Bizim gönlümüz tok, yeter ki insanlığımız eksilmesin.”

Kimseye kendimizi sevdirmek için uğraşmayız. Kimsenin sevgisine muhtaç da değiliz. Bizi olduğumuz gibi seven başımızın üstünde, olduğumuz gibi kabul etmeyen de kendi yolunda...

Çünkü bazı insanlar giderken boşluk bırakmaz; aksine insanın hayatında yer açar.