Şimdi Gidin, Ötede Oynayın..!

Bazı insanlar vardır; uzaktan bakınca dost gibi görünür, yaklaştıkça niyetleri anlaşılır. Sözleri tatlıdır ama içlerinde gizli bir hesap taşırlar. Yüzünüze gülüp arkanızdan konuşmayı marifet sayarlar. İşte böyle zamanlarda insanın gönlü bir şey öğrenir: Herkesle yol yürünmez.

Hayat, insanın karşısına nice yüzler çıkarır. Kimisi gerçekten dosttur; omuz olur, yükünü paylaşır. Kimisi ise sadece kalabalık yapmak için yanındadır. İşte fark tam burada ortaya çıkar. Zor bir günde kimin yanında kaldığını, kimin sessizce uzaklaştığını gördüğünde… insanın içindeki perde kalkar.

Ve o an insan içinden şöyle demek ister:

“Şimdi gidin… ötede oynayın.”

Çünkü artık ne kalbinizde yerleri vardır ne de hayatınızda. İnsan bir kere kırıldığında, bir kere gerçek yüzleri gördüğünde artık aynı masaya aynı güvenle oturamaz. Bazı kapılar kapanır, bazı defterler sessizce biter.

Bir insanın arkasından konuşmak kolaydır. Çünkü cesaret istemez. Yüzüne söyleyemediğini, yokluğunda anlatmak ucuz bir rahatlıktır. Ama bilmezler ki gerçek insanın vicdanı yük taşır. İnsanın karakteri, arkasından konuştuğu insanla değil; yüzüne karşı durabildiği sözlerle ölçülür.

Ben artık şunu öğrendim:

Gürültü yapan herkes güçlü değildir.

Çok konuşan herkes doğruyu söylemez.

Ve kalabalık olan her taraf haklı değildir.

Bazı insanlar vardır; dedikoduyla büyürler, başkalarının düşüşüyle kendilerini yüksek zannederler. Ama unuttukları bir şey vardır: İnsan başkasının gölgesiyle güneş olamaz.

O yüzden artık ne açıklama yapma ihtiyacı duyuyorum, ne de kendimi anlatma telaşı taşıyorum. Çünkü gerçek olan şey, eninde sonunda kendini gösterir. Güneş doğduğunda karanlık nasıl kayboluyorsa, hakikat de zamanı gelince ortaya çıkar.

Ben yoluma bakarım.

Kalbimi kirletmeden, vicdanımı susturmadan yürürüm.

Siz ise konuşmaya devam edin. Fısıldayın, anlatın, büyütün…

Ama bilin ki benim hayatımda sizin sözlerinizin artık hiçbir ağırlığı yok.

Çünkü bazı insanlar hayatımızdan çıkınca bir şey eksilmez…

Aksine huzur gelir.

Ve işte tam bu yüzden, kırgınlık bile taşımadan söylüyorum:

“Şimdi gidin… ötede oynayın.”