Hasan Bayar’ın “Balam” ilâhisi

İlâhinin en güzel taraflarından biri, beşerî sevgi ile ilâhî sevgiyi birbirinden koparmadan anlatması. “Aşıklar geldi, çayı koyalım” gibi son derece doğal ve günlük bir söyleyişin hemen ardından “Hay yola yola yola, yarenler çıktı yola” sözleriyle gönül ehlinin yolculuğuna geçiliyor. Bu geçiş, esere ayrı bir samimiyet kazandırıyor. Sanki bir mecliste dostlarla otururken başlayan sohbet, zamanla aşkın, Yaradan’ın ve insanın yaratılışındaki güzelliklerin konuşulduğu manevi bir sohbete dönüşüyor.

Hasan bayar BALAM - İlahi sözleri

Balam ay balam 

Deryana dalam 

Kalbini bulam 

Kendime alam 

Balım ay balım 

Haydi bakalım 

Aşıklar geldi 

Çayı koyalım 

Hay yola yola yola 

Yarenler çıktı yola 

Aşk deryası görenler 

İçerler doya doya 

Amman amman burada 

Aşkın kalbi burada 

Nece mahluk havada

Denizde hem karada 

Yaratmış hep yaradan 

Eller kalkmış duada 

Ey alemi yaradan 

Kuru bizi  beladan 

Amin amin amin 

Amin amin amin 

Amin ya ALLAH ALLAH 

Yerden göğe maşallah 

Donatmış subhanallah 

Ne güzeldir maşallah 

Sanata bak sanata 

Aleme kainata 

İnce ince donatmış 

Kula kendin aratan 

Balam ay balam 

Deryana dalam 

Kalbini bulam 

Kendime alam 

Balım ay balım 

Haydi bakalım 

Aşıklar geldi 

Çayı koyalım 

Hay indi indi indi 

Kalbin göğü delindi 

Gökten inciler indi 

Cümle alem sevindi 

Sevinir şene şene 

Selam olsun sevene 

Aşka gelip dönene 

Hak yolunda ölene 

Yarimin güldür teni 

Teni gül ben dikeni 

Habibin aşkı ile 

Öldürdün beni beni 

Bak Güldü Güldü Güldü 

İnci dişler göründü 

Gülüşe kurban olam 

Sanki güneş göründü 

Ay bula bula bulam 

Seni kendime bulam 

Aşk ateşi güzeldir 

Yandıkça duçar olam

Eserde özellikle “Nece mahluk havada, denizde hem karada / Yaratmış hep Yaradan” bölümü dikkat çekiyor. Burada şair, gökyüzünden denize, karadan bütün canlılara kadar uzanan geniş bir yaratılış tablosu çiziyor. Ardından gelen “Eller kalkmış duada” ifadesi ise insanın bütün bu yaratılış karşısındaki konumunu gösteriyor: Şükretmek, dua etmek ve Yaradan’a sığınmak. “Ey âlemi Yaradan, kuru bizi beladan” sözleri de eserin manevi yönünü daha da güçlendiriyor. Bu bölümdeki “Amin” tekrarları, dinleyeni de duanın içine dahil eden güçlü bir atmosfer oluşturuyor.