Hasan Bayar’ın “Balam” ilâhisi
Hasan Bayar’ın “Balam” ilâhisi, daha ilk dizelerinden itibaren insanın gönlüne dokunan, sevgiyle ilâhî aşkı aynı potada buluşturan sıcak ve samimi bir eser olarak öne çıkıyor. “Balam ay balam, deryana dalam, kalbini bulam, kendime alam” sözleriyle başlayan eser
İlâhinin en güzel taraflarından biri, beşerî sevgi ile ilâhî sevgiyi birbirinden koparmadan anlatması. “Aşıklar geldi, çayı koyalım” gibi son derece doğal ve günlük bir söyleyişin hemen ardından “Hay yola yola yola, yarenler çıktı yola” sözleriyle gönül ehlinin yolculuğuna geçiliyor. Bu geçiş, esere ayrı bir samimiyet kazandırıyor. Sanki bir mecliste dostlarla otururken başlayan sohbet, zamanla aşkın, Yaradan’ın ve insanın yaratılışındaki güzelliklerin konuşulduğu manevi bir sohbete dönüşüyor.
Eserde özellikle “Nece mahluk havada, denizde hem karada / Yaratmış hep Yaradan” bölümü dikkat çekiyor. Burada şair, gökyüzünden denize, karadan bütün canlılara kadar uzanan geniş bir yaratılış tablosu çiziyor. Ardından gelen “Eller kalkmış duada” ifadesi ise insanın bütün bu yaratılış karşısındaki konumunu gösteriyor: Şükretmek, dua etmek ve Yaradan’a sığınmak. “Ey âlemi Yaradan, kuru bizi beladan” sözleri de eserin manevi yönünü daha da güçlendiriyor. Bu bölümdeki “Amin” tekrarları, dinleyeni de duanın içine dahil eden güçlü bir atmosfer oluşturuyor.
Yorumlar 0
Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz ya da bu yazıya yakışan bir söz gönder.