Söz & Beste : Arda Yıldırım , Doğukan Sarıtaş

Düzenleme : Can Vatansever , Tawana

Mix Mastering : Buğra Kunt

Gitarlar : Tuna Leblebisatan

Yaylılar : Rhapsody String

Klavye : Tanju Bahçeci

Visualizer Video : BCO

 Reynmen - Gözlerin Mi Kör

Reynmen – Gözlerin Mi Kör şarkı sözleri

O bakışlara hep dilenendim

Aklımda yok öncekiler hiç

Bu güzelliğe kelime yeter mi

Yaralarımı öpse geçer mi

Delin miyim divane mi anlamıyorsun

En sevdiğim şarkıyı açma diyorsun

Seni özlememek mi ne saçmalıyorsun

Ne kadar arasam da sen saklanıyorsun

Gözlerin mi kör önünü göremiyor musun

Mantığı bırak kalbini dinlemiyor musun

Gözlerin mi kör ya da beni oyalıyorsun

Bensiz oralarda nefes alıyor musun

Delin miyim divane mi anlamıyorsun

En sevdiğim şarkıyı açma diyorsun

Seni özlememek mi ne saçmalıyorsun

Ne kadar arasam da sen saklanıyorsun

Gözlerin mi kör önünü göremiyor musun

Mantığı bırak kalbini dinlemiyor musun

Gözlerin mi kör ya da beni oyalıyorsun

Bensiz oralarda nefes alıyor musun

Asıl etkileyici taraf ise şarkının ilerleyen bölümlerindeki o çaresizlik. Birini çok özlüyorsun, ona ulaşmak istiyorsun ama o senden uzaklaşıyor. Ne kadar arasın, ne kadar yaklaşmaya çalışırsan çalış, karşındaki insan kendisini saklıyor. İşte burada insanın aklıyla kalbi birbirine giriyor. Mantığın “bırak artık” diyor, kalbin ise “biraz daha bekle, belki döner” diye fısıldıyor. En zor mücadele de zaten insanın kendi içinde yaşadığı bu mücadele oluyor.

Reynmen’in bu şarkıda verdiği duygu bana göre tam olarak “Ben seni bu kadar severken sen bunu nasıl görmüyorsun?” sorusu. Bazen karşındaki insanın seni anlamasını, hissettiklerini fark etmesini ve sen söylemeden bile ne yaşadığını bilmesini istiyorsun. Ama ne yazık ki sevgi her zaman iki insanın kalbinde aynı anda ve aynı şekilde yaşanmıyor. Bir taraf bütün kalbiyle yaklaşırken diğer taraf mesafesini koruyabiliyor. İşte o zaman insanın aklına ister istemez “Gözlerin mi kör, yoksa beni gerçekten görmezden mi geliyorsun?” sorusu geliyor.

Şarkının en güzel yanı da aşkı sadece mutluluk üzerinden anlatmaması. Çünkü gerçek hayatta aşk her zaman güllük gülistanlık değil. İçinde özlemek var, beklemek var, kıskanmak var, cevap beklemek var, bir mesajın gelmesini saatlerce düşünmek var. Bazen bir şarkı açıp onu hatırlamak, bazen hiç beklemediğin bir anda ismini görmek, bazen de sadece onunla ilgili küçük bir şeyin bütün gününü değiştirmesi var. Sevgi biraz da insanın hayatındaki sıradan şeyleri bile anlamlı hâle getiriyor.

“Bensiz oralarda nefes alıyor musun?” hissi ise şarkının en dokunaklı taraflarından biri gibi geliyor. Çünkü gerçekten sevdiğin bir insan uzaklaştığında, onun hayatına devam edip etmediğini merak ediyorsun. Acaba seni düşünüyor mu? Acaba o da özlüyor mu? Acaba geceleri senin gibi geçmişi düşünüyor mu? Yoksa bütün bunları sadece sen mi yaşıyorsun? İnsan bu soruların cevaplarını bilmediği için daha çok yoruluyor.

Bence bu şarkıyı dinleyen herkes kendi hikâyesinden bir parça bulabilir. Çünkü hepimizin hayatında ulaşamadığımız, söyleyemediğimiz veya bir türlü bizi anlamadığını düşündüğümüz biri olmuştur. Kimi zaman sevdiğimiz kişi çok yakınımızdadır ama duygusal olarak kilometrelerce uzakta hissederiz. Kimi zaman da yanımızda olmasını istediğimiz insan, hayatımızda hiç olmamıştır bile. Ama kalbimiz onu çoktan kendi hikâyesine dahil etmiştir.

Reynmen’in “Gözlerin Mi Kör” şarkısı bana biraz da karşılıksız kalmış bir sevginin isyanı gibi geliyor. Ama bu öyle büyük ve öfkeli bir isyan değil; daha çok sevdiği kişiye “Beni neden görmüyorsun?” diye soran birinin içten gelen sitemi. İnsan bazen sevdiği kişiden çok büyük şeyler istemiyor. Sadece fark edilmek, önemsenmek ve hislerinin karşılığını görmek istiyor. Bir bakış, bir mesaj, bir “ben de seni özledim” cümlesi bile bazen insan için dünyalara bedel olabiliyor.

Aşkın en garip tarafı da burada başlıyor zaten. İnsan, kendisine iyi gelmeyen birini bile özleyebiliyor. Mantığı bunun yanlış olduğunu söylüyor ama kalbi bunu kabul etmiyor. “Beni unut” denildiğinde unutamıyor, “özleme” denildiğinde daha çok özlüyor. Çünkü kalbe emir vermek mümkün değil. İnsan bazen ne kadar mantıklı düşünmeye çalışsa da sevdiği kişiye karşı hissettiği şeylerin önüne geçemiyor.