Çok Zordur Kendin Olmak

İnsanın kendisi olabilmesi, hayatta başarabileceği en zor ama en değerli şeylerden biridir. Çünkü insan çoğu zaman çevresinin beklentileri arasında sıkışır. İnsanların ne diyeceği, nasıl bakacağı, nasıl yorumlayacağı düşüncesi çoğu kişinin içindeki gerçek sesi bastırmasına sebep olur. Oysa insanın en büyük özgürlüğü, kendi kalabilmesidir.

Gerçekten de çok zordur kendin olmak.

“Ben varım” diyebilmek, çoğu zaman kalabalıkların arasında tek başına durabilmeyi gerektirir. Herkesin aynı düşündüğü bir yerde farklı düşünebilmek, herkesin aynı yöne yürüdüğü bir yerde kendi yolunu seçebilmek büyük bir cesaret ister. Çünkü insan, bazen doğru bildiği yolda yürürken yalnız kalmayı da göze almak zorundadır.

Kendin olmak demek, çıkar hesaplarından uzaklaşabilmek demektir. İnsan bazen sırf birilerini kırmamak, bazen de bir kapıyı açık tutmak için istemediği şeylere “evet” diyebilir. Oysa gerçek karakter, gerektiğinde “hayır” diyebilmektir. Bu “hayır”, insanın kendi değerlerine sahip çıktığının en güçlü göstergesidir. Herkesi memnun etmeye çalışmak, çoğu zaman insanın kendisini kaybetmesine yol açar.

Birilerini rahatsız etmeyi göze almak da kendin olmanın bir parçasıdır. Çünkü doğrular her zaman herkesi mutlu etmez. Bazen bir söz, bazen bir duruş, bazen de sessiz bir tavır bile birilerini rahatsız edebilir. Ama insan sırf başkaları rahat etsin diye kendi gerçekliğinden vazgeçmemelidir. İnsan kendinden vazgeçtiğinde, geriye sadece başkalarının beklentileri kalır.

Bu yüzden kendin olmak en başta cesaret ister.

Cesaret; kalabalıkların alkışına ihtiyaç duymadan yürüyebilmektir. Cesaret; yanlış anlaşılmayı göze alabilmektir. Cesaret; doğru bildiğin şeyin arkasında durabilmektir. Çünkü insanın en sağlam durduğu yer, kendi vicdanının yanıdır.

Hayatın içinde birçok insan vardır. Kimi rüzgârın yönüne göre değişir, kimi menfaatlerin peşinde savrulur, kimi de kalabalıkların arasında kaybolur. Ama bazı insanlar vardır ki, ne olursa olsun kendileri gibi kalmayı başarırlar. İşte gerçek varlık, tam da burada başlar. İnsan, kendi duruşunu koruyabildiği ölçüde vardır.

Sen olabiliyorsan, gerçekten varsın.

Başkasının gölgesi olmadan yürüyebiliyorsan, başkasının sözleriyle değil kendi kalbinle konuşabiliyorsan, kalabalıkların arasında bile kendini kaybetmiyorsan… İşte o zaman hayatın içinde gerçek bir iz bırakıyorsun demektir.

Çünkü insanın en büyük zenginliği, kendini kaybetmeden yaşayabilmesidir.

En büyük huzuru ise, aynaya baktığında gördüğü kişiyle barışık olabilmesidir.

Bu yüzden bazen yalnız kalmak pahasına da olsa kendin olmaktan vazgeçme.

Çünkü dünyada birçok insan vardır ama gerçekten “var olan” insan sayısı çok azdır.

Keyifli akşamlar…

Kendisi olabilen, kalabalıkların içinde bile kendi sesini kaybetmeyen tüm güzel insanlara.