Bazı Doğrular Hata Gerektirir

Bazı Doğrular Hata Gerektirir Uyardığın halde aynı hataya düşen birini izlemek… Bu makale, insanın doğruyu ancak yaşayarak öğrenmesini etkileyici bir dille anlatıyor.

Bazı Doğrular Hata Gerektirir
Bazı Doğrular Hata Gerektirir

Bazı Doğrular Hata Gerektirir…

Bazı doğrular vardır; kitaplardan öğrenilmez, nasihatle yerleşmez, iyi niyetli uyarılarla hayata geçmez. Onlar ancak bir hatanın içinden geçilerek anlaşılır. Çünkü insan, çoğu zaman gerçeği bilmekle yetinmez; onu bizzat yaşamak ister. İşte bu yüzden, en çok güvendiğin, defalarca uyardığın, samimiyetle yol göstermeye çalıştığın birinin yeniden aynı hataya düştüğünü görmek, insanın içini acıtır.

Uyarırsın… Kırmadan, incitmeden, hatta kendini riske atarak. Tecrübelerini paylaşırsın, başına gelenleri anlatırsın, “ben bu yoldan geçtim” dersin. Karşındaki seni dinler; gözlerinde anladığını sanırsın. Hatta sana teşekkür eder. O an için rahatlar, “tamam” dersin, “bu kez fark etti.” Ama zaman geçer ve sen, aynı yanlışın tekrarlandığını sessizce izlersin.

İşte o an anlarsın: Bazı doğrular, başkasının cümlesiyle değil, insanın kendi canı yanarak öğrenilir. Senin sözlerin, onun için sadece bir ihtimaldir; yaşadığı hata ise kesin bir derstir. Çünkü insan, kendi seçmediği bir doğrunun sorumluluğunu almak istemez. Yanlış da olsa, seçtiği yol ona daha gerçek gelir.

Bu durum, uyarıyı yapanı yorar. İnsan ister istemez kendini sorgular: “Acaba anlatamadım mı? Eksik mi kaldım?” Oysa çoğu zaman sorun anlatamamak değildir. Sorun, karşındakinin henüz o doğruya hazır olmamasıdır. Her insanın idrak vakti farklıdır. Bazıları, ateşe dokunmadan yanacağını anlamaz.

Birini hatadan korumaya çalışmak, onu hatasız kılmaz. Sadece senin niyetini temiz tutar. Çünkü sen elinden geleni yapmışsındır. Gerisi, onun yolculuğudur. Bazen düşmesi gerekir; kalkmayı öğrenmesi için. Bazen kaybetmesi gerekir; neyin kıymetli olduğunu anlaması için.

Ve sen şunu öğrenirsin: Doğruyu söylemek senin sorumluluğun, doğruyu yaşamak ise onun cesaretidir. Her uyarı hedefine ulaşmaz ama her samimi uyarı, vicdanında yerini bulur. Belki bugün değil, belki yarın… Hatta belki bir başka hatanın tam ortasında.

Bazı doğrular gerçekten hata gerektirir. Çünkü insan, en kalıcı bilgiyi, en çok acıtan tecrübeyle öğrenir.