Vedalaşmak Kolay da, Sen Helalleşebilecek misin Onu Söyle

Vedalaşmak Kolay da, Sen Helalleşebilecek misin Onu Söyle ,Vedalaşmak belki kolaydır ama helalleşmek yürek ister. Kırılan kalpler, vicdan muhasebesi, pişmanlık ve yüzleşme üzerine derin, anlamlı ve duygusal bir makale. Kalbe dokunan, düşündüren etkileyici bir yazı.

Vedalaşmak Kolay da, Sen Helalleşebilecek misin Onu Söyle
Vedalaşmak Kolay da, Sen Helalleşebilecek misin Onu Söyle

Vedalaşmak Kolay da, Sen Helalleşebilecek misin Onu Söyle…

Vedalaşmak bazen bir kapıyı kapatmak kadar basittir. Bir “hoşça kal” kelimesi, birkaç suskun saniye ve ardından gelen derin bir sessizlik… İnsan arkasını döner ve gider. Fakat asıl mesele gitmek değildir; asıl mesele geride ne bıraktığındır. Çünkü vedalaşmak kolaydır, ama helalleşmek yürek ister.

Helalleşmek; sadece bir “hakkını helal et” demek değildir. O, vicdanın aynasına bakabilmektir. Bir kalbi kırdıysan kabul edebilmek, gözyaşına sebep olduysan yükünü omuzlayabilmektir. İnsan bazen farkında olmadan incitir; bir sözle, bir susuşla, bir ilgisizlikle… İşte o zaman vedalaşmak kaçıştır, helalleşmek ise yüzleşme.

Hayat dediğimiz yol, yalnızca anılar biriktirdiğimiz bir yer değil; aynı zamanda izler bıraktığımız bir imtihandır. Kimi zaman sevgiyle dokunuruz bir kalbe, kimi zaman da fark etmeden yara açarız. Giderken ardımızda kırık bir gönül, cevapsız bir soru, yarım kalmış bir cümle bırakıyorsak; vedamız eksiktir. Çünkü helalleşilmemiş her hak, insanın peşinden gelir.

Helalleşmek cesarettir. Gururu bir kenara bırakıp “yanlış yaptım” diyebilmektir. İçten bir pişmanlıkla göz göze gelebilmektir. Kalpten çıkan bir özrün, en ağır yükleri bile hafiflettiğini bilmektir. Bazen bir mesaj kadar yakın, bazen bir ömür kadar uzaktır helalleşmek. Ama insan bilir… İçinde bir sızı varsa, o sızı helallik alınmamış bir gönlün izidir.

Sevgi varsa helalleşmek zor değildir. Çünkü gerçekten seven insan, karşısındakini incitmiş olma ihtimaliyle bile huzursuz olur. Onun hakkını ödemeden, gönlünü almadan rahat edemez. Vedalaşırken bile gözlerinde bir mahcubiyet, dilinde bir dua taşır.

Belki de en ağır yük, “keşke helalleşseydim” demektir. Çünkü bazı vedalar son olur. Telafisi olmayan, geri dönüşü olmayan… O yüzden insan giderken değil, kalbiyle hesaplaşırken düşünmeli: “Gerçekten helalleşebildim mi?”

Vedalaşmak bir anlıktır. Helalleşmek ise ömürlüktür.

Gidenin ardından söylenen sözler değil, geride bırakılan haklar belirler insanın ağırlığını.

O yüzden soruyorum:

Vedalaşmak kolay da…

Sen gerçekten helalleşebilecek misin?